Niemcy wprowadzili pierwsi termin uliczki roboczej w sadzie I nadali mu dźwięczne brzmienie: Arbeitsgasse. W dawnych, rzadko sadzonych sadach tradycyjnych nie było ulic. Można było nimi Jeździć z południa na północ i ze wschodu na zachód, a nawet po przekątnych, skoro drzewa rosły w rozstawie 10X10 m lub nawet 12X12 m.
Inaczej jest w nowoczesnym sadzie intensywnym, posadzonym nu przykład w średnich odległościach 6X4 m. Za kilka lat drzewa zetkną się koronami w rzędach, ale między rzędami pozostanie Jaszcze wolny dwumetrowy pas. To jest właśnie uliczka robocza. Nazwa jest bardzo trafna, bo tędy przechodzą często pojazdy: roz-rzutniki do nawozów, kosiarka rotacyjna do koszenia trawy, opry-«kiwacze z cieczami chwastobójczymi, grzybobójczymi, owadobójczymi, z roztworami składników mineralnych do nawożenia do-llHtnego, z roztworami hormonów roślinnych. Tędy wiosną idą Klnlowe wiewiórki do cięcia drzew, jesienią do zbioru owoców, wreszcie najcięższe pojazdy, wywożące zebrane z sadu owoce.
Przejazd jest jednokierunkowy, a ze względu na małe odstępy między rzędami drzew koła traktorów idą zawsze prawie tymi M/imymi koleinami. Stwarza to wielki problem, gdyż koła ciężkich pojazdów tak ubijają ziemię, że nie mogą w nią wrastać drobne korzonki drzew. Zachodzi więc obawa, iż środkowa część każdej uliczki roboczej, leżącej między koleinami, nie zostanie przez sy-Mtcm korzeniowy drzew wykorzystana, a może ona wynieść do 2B% powierzchni całego sadu.
Gry Hugo | lokaty bankowe | bhp
|